تبليغاتX
رویای شیرین من

رویای شیرین من

تنها تویی که از لب من شعر می شوی××××هرکس که لایق غزل عاشقانه نیست

امروز کمی خوشم کمی هم شادم
چون   زاده ی   روز   اول   خرداد م

گویند هزار و  سیصد و...زاده شدم

البته  خودم  که نیست چیزی یادم

*************************

"روزها فکر من این است و همه شب سخنم"

"گر    روم   دیر به  منزل ، چه بگویم به  زنم؟!"

پشت در زار و پریشان به خودم می گویم

بپرم  از    سر    دیوار   و    یا   در   بزنم

مانده بودم  توو ترافیک. به او خواهم گفت

این   قَدَرگیر نمی داد  که  بابام  به ننه م!

خوردن لنگه ی کفشش همه دم کار من است

باید  هر   روز     ازین    پیه   بمالم   به    تنم

یا به جارو  بزند    توی    سرم   یا   تابه

به  خدا  خُرد و خمیر است  تمام بدنم

بار دیگر  به خدا گر  برَهَم  از دستش

خفه گردم من و از داف و دَدَر دم نزنم

مانده ام سخت عجب با که بگردم شب و روز

بس  که  در گیر در  و  داف عجیب  و   خفنم

ای خوش آنروز که پرواز کنم تا بر دوست

من   ازو   جامه  به  در   آرَم  و او پیرهنم

خانه هاله و رویا و پری بد هم  نیست

"رخت خود باز بر آنم که همانجا فکنم"





+ نوشته شده در  دوشنبه 1391/03/01ساعت 10:32  توسط نادر  | 

کسی گفت:ماشاءاله قديمي هاخيلي بهتر جمعيت را زياد مي كردند
روزنامه ي خبر جنوب ۲۴ / ۲ / ۹۱
و ما گفتیم:

                                                         

یاد    اجداد مان   بخیر  آقا !

بچه ها را  زیاد  می  کردند!

بعد  یک  کار   سخت   روزانه

شب فلان چیز باد! می کردند

هم خدا و  رسول او  را   هم...

همسر خویش شاد می کردند

شب ظریف و لطیف تر بودند

روز اگر قال و داد می کردند

بی خیال  ویاگرا . لارجر باکس

تنگها  را    گشاد   می کردند!

چون فلان چیزشان فلان تر بود

تا   دلاتون   بخواد   می کردند!

بس که اهل نکن  بکن بودند

بر فلان  "ان یکاد" می کردند

پنج روزی که وضع قرمز ! بود

با   موقت   بگاد(1) می کردند

عسل و زنجبیل می خوردند

"چارکاره" کساد  می کردند(2)

چیزها  را  سریع  و   گرماگرم

قبل ازینکه بچاد(3) می کردند

اینچنین بود کان زبردستان!

جمعیت را  زیاد  می کردند

*******

این همه را بدون توصیه ی

احمدیّ   نژاد  می کردند

1-منظور به خدا(god)هست برداشت بد نکنید

2-همین پمادهای چهار کاره وغیره...

3-اصفهانی به سرد شدن میگند بچاد شاید جاهای دیگه هم

و نهایتن این قافیه جای کار زیاد دارد

استین همت بالا بزنید!!!

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1391/02/27ساعت 9:23  توسط نادر  | 

پسر جان ! اگر خارج از  مد  شوی

به   پوشیدن   گیوه   لابّد   شوی

رَوی  خدمت آنجا  دو سال تمام

گرفتار  یک   افسر   قُدّ   شوی

به   ظاهر  خروسی  اگر!     لاجرم

نهی  تخم  و اهل قُ  قُد  قُد شوی

بگیری تو  اسهال خونی که  هی!

سوی  دسشویی ! در تردّد  شوی

کشی بار هر ناکسی  چون خران

که  از  لاغری مثل   بارکد  شوی

رَوَد شمع چون کیک  آنجای  تو

بسوزیّ  و  شمع   تولد  شوی

تورم نماید  چنان ب ی ض ه ات!

که در  پا ی خود در تباعد  شوی

چو مرغان برای رسیدن به قاف

گرفتار   اطوار   هدهد   شوی

چنان خدمت زن نمایی که در...

همه  زن ذلیلان  سپهبد شوی

کشی  ننگ  داماد  سرخانه را

گلاویز  مادر   زن  خود   شوی

کنار    پدر   زن    نشسته   یهو!

خجل بهر بادی که در شد شوی

بود    بارها    ساده تر    سهل تر

که سی سال ماهانه پریود شوی

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1391/02/20ساعت 8:41  توسط نادر  | 

اول یه سوزن به خود

دندانپزشک

بیا  در عاشقی دندان  و  لب  باش

کنارم صبح و ظهروعصر وشب باش

تو قندی ّ و  مخرب  بهر دندان

بیا  جانا  برای  من  رطب باش

مدیران

شدم در عاشقی بنده کلافه ت

شده سنگین عزیز من  خلافت

خجالت را رها کن پوشه  بگشا

که هم امضا کنم من هم پارافت

دانشجو

چو من در عاشقی اند کلاسم

اگر  بوسم ندادی می پلاسم

کتاب و جزوه و دفتر بهانه ست

فقط  میخوام کمی با تو بلاسم

فیزیکدان
بیا در عاشقی بی شیله باشیم

و   مثل جاذبه  بد پیله  باشیم

توخورشیدم شوی دورت بگردم

در  اثبات  تز   گالیله   باشیم

زلزله شناس

بیا در عاشقی  ثابت  قدم  باش

نه روی ویبره مثل شهر بم باش

شدم    مدفون   آوار   دل  خود

به فکر این گسل هم بیش و کم باش

مرغ فروش

بیا در  عاشقی  بی کینه  باشم

یکی رون و یکی مون سینه باشیم

رهاکن جیگر و  سندان کَت و بال

بیا تا بهر هم چون چینه  باشیم

ابزارفروش

بیا در عاشقی مان شهره باشیم

مثال عشق پیچ  و  مهره  باشیم

برات  پیغوم گذاشتم  رو  کلوچه

که شاید باب شعر شهره باشیم

انباردار

بیا از  عاشقی  آکنده  باشیم

نه اخم آلود ونه پرخنده باشیم

نه  مانند  تریلی  چند    دنده

نه مثل لیفتراک بی دنده باشیم

نانوا
بیا  در  عاشقی افتم  به  زیرت

تو باشی وردنه من هم خمیرت

تنور  عاشقی   را گرم تر   کن

بسوزانم که من هستم اسیرت

ساندویچی
بیا در  عشق  .فلفل. تیز باشیم

مث! روغن  روان و  لیز   باشیم

نه چون کالباس پهن و بی تحرک

نه بی جنبه مث سو سیز باشیم

حمومی

بیا در عشق بی تلکیف  باشیم

گشاد  و تنگ مثل  قیف باشیم

نه مثل سنگ پا بی روح  و پررو

نه هم وارفته مثل لیف باشیم

نجار

بیا در عشق  مثل   ارّه  باشیم

چو  لولا در دل  یکدیگه جاشیم

نه مثل  رنده هی بیرون بریزیم

نه مثل تیشه سوی خودبپاشیم

دله دزد

بیا در عاشقی قالتاق باشیم

به فکرکارهای شاق باشیم

اگر یارانه  مان را قطع  کردند

به  فکر دزدی قالپاق باشیم
متخصص گوارش

بیا از عاشقی آسوده باشیم

وتاکی عشق را آلوده باشیم؟

جهان عاشقی مانند بادست

نباید  مثل  باد  روده   باشیم

اپاراتی

شدم از عشق من مفلوک و مفلس

شدم آواره چون   افراد  هُم لِس

دلم خالی شده از نازو واز عشق

یه چیزی مثل لاستیک تیوب لس

شما بفرمایید بقیه مشاغل را

*******

افاضات العلما و اضافات الشعرا:

جناب صادقی عزیز

بیا در عاشقی فعال باشیم
اگر فرصت نشد دلال باشیم
اگر یارانه را قطعیده باشند
بیا ماهم کمی رمال باشیم

بیا در عاشقی تنظیم باشیم
برای عاشقی خوش خیم باشیم
درون حوض آب دیپلماسی
برای انگولک تسلیم باشیم

دکترمحسن عزیز

داروساز

بیا دارو و درمان دلم باش
در این دلواپسی جان دلم باش
نمی جوشد دل از گرمای دستت
بیا و قرص جوشان دلم باش

آغوی شیرازی

فراوان شعر خوبِ صادراتی
که شیرین عینهوقندونباتی
همه دیدم درون گمرکت من
دوبیتی های ناب (نادر)اتی

استاد سانی

بيا در عاشقي جانانه باشيم
مثال ياري و يارانه باشيم
اگر يارانه مان را قطع كردند
به فكر كار با رايانه باشيم

علیرضا رضایی طناز

بيا يك آدم فعال باشيم

چاخان و زشت وخوش اقبال باشيم

همه دنبال ما افتند اي دوست

اگر كه ما خر  دجال  باشيم

خروس بی محل

بیا در عاشقی مانند  من  باش
به فکر بوسه و حرف خفن باش !
اگر یکوقت رسید هم "گشت ارشاد"
مرا ول کن برو  فکر کفن  باش

امید سرابی عزیز

خطاط
دماغت چون قلم، آن قامتت ني
دوچشمت نقطه‌اي با جوهر مي
كشيده ابروانت سركش كاف
بزير كاف، نقطه كي بود كي؟!


شبه شاعر
تو با آن قامت ناز و كشيده
زدي بر صورت قلبم كشيده
تويي ليلي و من مجنون و قاطي
به چه روزي نشونديم ورپريده

شطرنج باز
رخم گرديد چون اموات، آخر
شدم از كيش عشقت مات، آخر
دماغ فيل خود، بين، ناز كم كن!
كه گويم گور اون بابات ، آخر

شیخ نهایی

بیا شاقول و پرگار و تِلَم باش
دقیقاً نصف شب توی دلم باش !
بیا ول کن آچار و دنده ام را !
کلاجَم را نگیر ، آخ ! ، هِندِلم باش !



+ نوشته شده در  پنجشنبه 1391/02/14ساعت 9:0  توسط نادر  | 

چشم   زیبای  ناز و  خوشگل  من

من   نگاه ِ  تو  سیر  می خواهم


مد  شده   گر  دماغ   سر بالا

مثل تو سر به زیر می خواهم


چون   لبت   قابل   مکیدن  نیست

بوسه ای گرم و گیر  ! می خواهم


خیرُ  کل    الامور    اوسطها

نه جوان و نه پیر می خواهم


شوق   خوابیدن  شبی  با   تو

در کنارم    نه  زیر  می خواهم


لمس  موهای  نرم  و   کوتاهت

که  بُوَد  مثل   قیر  می خواهم


سینه ات!  هر  چه   گنده  تر  بهتر

نه به کُ ر س ت اسیر می خواهم


هر کجای   تو را  که  بتوان  خورد

بی   تعارف   حقیر   می خواهم


چون  اگر حامله  شوی   ندهی

زادنت     دیر  دیر    می خواهم


بچه  هم  گر  بیاوری    مخلص

توی این هیر و  ویر می خواهم


صبح و ظهر و  غروب  می خواهم

مهر  و   آبان  و  تیر   می خواهم


مایعی  هم  سفید  و  هم  پر چرب!

مثل    سُس    دلپذیر   می خواهم


هم   برای   تهیه ی  خامه

هم  برای پنیر می خواهم


گاو  زیبای  ناز   خوشگل   من

من فقط از تو شیر می خواهم



+ نوشته شده در  شنبه 1391/02/02ساعت 8:19  توسط نادر  | 

شوهر خوب   مگر   گیر  کسی  می آید؟
ول کن ای دل نه مسیحا نفسی می آید


این  همه  سوی در  و آیفونِ  تصویر ! نرو
این خیال ست که صوت جرسی می آید


دو سه تا کور و کر آمد همه را ردکردی
نه  ازین  در  دگرت  بار  کسی می آید


عشق  کالای  گرانی ست  دل ساده من
هر  که  هم  آید  اگر از  هوسی  می آید


گر  که  پایین  بکشی     سطح  توقع  البت!
شفت و شیل و کچل و  کور بسی  می آید

 
دل ترشیده ی من بس که لبم شیرین است
از  دهان بین  که چه  طعم  ملسی  می آید


بس که از خوبی و شیرینی خود حرف زدم
احتمالاً   به    کنارم    مگسی    می آید

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1391/01/24ساعت 10:11  توسط نادر  | 

بنده  اخلاق  بدی   دارم    که    تا...
ماله   دیدم   فکر   مالِش   می کنم
با   همه     اطرافیان    در   زندگی
بیخود  و   بیهوده   چالش می کنم
گر  ببینم    باغ   سبزی !      همّتِ !
چیدن    لیموی    کالِش     می کنم
چشمها  را  بسته  در   رویای   خود
فکر عشق  وشور و حالِش می کنم
تا   زنی     دیدم     خلاف   میل   او
پرسشی  از سن و سالِش!می کنم
هر کجا حرف از  لب  و  تب  میشود
بنده   فورا   فکر  خالِش    می کنم
گاه     فکر     دلبری      از     انزلی
گاه    فکر   شهر  طالش   می کنم
گر   شبی   با   همسرم  دعوا  کنم
دس(ت)  در آ غوش  بالِش  می کنم
کفش   اسپورتی  اگر چه  راحتست
بهر   پایم    فکر    گالش   می کنم
شعر  حافظ   را   نمی  فهمم    ولی   
حال    بسیاری    ز فالِش   می کنم
قامت  یاری  که  باشد  چون  الف
وقت ...  مثل   دالِش     می کنم
گفته  باشم بس  که اخلاقم سگی ست
کیف     بسیاری     ز    نالِش   می کنم
اعتراضی     گر     ببینم    از   کسی
فکِّ    او   سرویس  و لالِش می کنم
یک   نفر  هم   هست   تا  می بینمش
جستجو   از   بهر   هاله  ش! می کنم

*******
خرده    بر   شعرم    نگیر   ای   نازنین
این فقط طنزاست .خواهش ! می کنم

+ نوشته شده در  دوشنبه 1391/01/21ساعت 8:9  توسط نادر  | 

باتبریک سال نو


"در   کوی   نیکنامی  ما را  گذر  ندادند"
با آنکه روی شیشه برچسب طرح داریم

"یارب  این  نوگل خندان که سپردی به  منش"
خود بگو بنده چه سان شیره بمالم به سرش؟

"دارم از  زلف سیاهش  گله چندان که  مپرس"
تازه با اون شکمش میخوره هر وعده سه پرس

"بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود"
خوب  دِ  بیا    زپنجره   گر  که  ز   در   نمی شود

"سعدی  تو کیستی که دراین حلقه ی کمند"
غیر    از    هفش   نفر     بقیه   غیر    آدمند

"سعدی    اگر   عاشقی   کنی   و  جوانی"!!!
یارانه  را  بگیر  و خرج  فلان جای خویش کن!!

"یارب   این آتش که  در  جان  من  است"

آتش یارانه یک ساعت عقب افتادن است

+ نوشته شده در  یکشنبه 1390/12/28ساعت 11:20  توسط نادر  | 

در خواب شبی حضرت  حافظ  به  حاجیت! گفت

دکتر  رو  زمین  از من و  سعدی خبری  هست؟


گفتم  دِ  نشد ! حضرت  حافظ   بگو  اول

اونجام!مثلن مثل زمین دربدری هست؟

اوضاع  شماها  همه بر  وفق مرادست؟

ازحوری و غلمان وپری هم اثری هست؟

گفتم  مثلن  گر  بروی با  دو سه حوری

ازگشتی ارشاد شما را خطری هست؟

حافظ  به سخن آمد و رندانه  چنین  گفت:

خوش باش که انواع زن وحور و پری هست

هر  چند  همه  باکره  و  پاک  و  عفیف  اند

گاهی تک و توکی دوسه حور دَدَری هست

اینجا  علما  مثل زمین  سِدره نشینند

بهر   شعرا   البته  تخت  فنری هست

اعراب همه بنز.  وَ   بی ام  وِ  سوارند

صدشکربرا !ماها پراید سفری هست

بهداشت وزیرش ! اگر  البته که زن نیست

اینجام!همه بیماری و کوری و کری هست

ما  مشکل  چندیّت !!! زوجات   نداریم

قانون  یکی  بخّر  و  دوتّا  ببری هست

نوشیدنی غالبمان  گرچه  شرابست

البته که  نوشابه و  دوغ تگری هست

هرچند که از دیش و دکل ها خبری نیست

چیزی که توانی تو  به ما تحت  بری هست

اینجا همه شیرین و شرارند!  و زلیخاند

البته چو فرهاد گهی  کله خری هست

ران و کفل و سینه و ساق است فراوان

بد جنبی اگر  البته چیز ! دگری  هست

صبحانه و شام است و نهارست فراوان

انواع میان وعده و بوف وسحری هست

هم سازونوازست و هم دی جی و ری! میکس!(remix)

موسیقی اگرحال کنی هم  قمری  هست

اینجا چو زمین قافیه و  وزن  ردیف ست

تا حرکت  موزون  بنمایی کمری هست

زنهار! یکی حرف سیاسی  بزنی   تو

بد تا بکنی قهوه ی تلخ قجری هست


حالا  تو  بگو   روی  زمین  حضرت   اقا

از شعر من و از غزل من اثری! هست؟

+ نوشته شده در  دوشنبه 1390/12/22ساعت 11:34  توسط نادر  | 

با الهام از شعری از وبلاگ سرکارخانم دری طنزبانوی گرامی و با اجازه ایشان

نوبهارست  و نباید  تو   مجرّد  باشی

باهمه پاکی و خوبیت چرا بد باشی؟

"دیگران قرعه قسمت همه بر عیش زدند"

تو نباید که براین عیش چنان سدّ  باشی

"اَمس" و"الیوم" گذشتند  بیا کاری کن(1)

لااقل تازه عروسی  تو "مِنَ الغدّ" باشی

با همه  عشق که برسوی تو میcallَ م  من

گر reject م بنمایی به یقین Mad باشی(2)

عشق یعنی زنگاهت دل من می لرزد

تو نباید  که  به "اَنکحتُ" مقیّد باشی

تا به کی بر دل چون آهوی  ترسیده ی من

چنگ  و  دندان  بنمایی  تو  مگر دد  باشی؟

عاشقی  را  همه  با  نمره ی ده   پاسیدند !

"توخودت نمره ی بیستی" پَ ! چرا ردّ باشی

آدمک وار به  چت  روم  دلم  خنده  بزن

تا که همّیشه به یاهوی دلم  اَد باشی

مثل بلبل که  تنش بر  پر گل  می مالد

من چرا  مُوس  نباشم تو اگر پَد باشی

سبقت ازمن که تواند که ز عشق توگرفت

گر تو  در  عشق به مثل خط  ممتد باشی

بوسه ارسال کنی با تو بگویم نرسید

و تو  آماده ی ارسال   مجدّد  باشی

سایه ات برسرمن باشدالهی همه عمر

من  الف باشم و تو برسَرِ من مَد باشی


اینهمه  نقشه  کشیدم که بدستت آرم

غافلم من که  تو هم  اِند  اتو کد باشی


(1)دیروز امروز فردا در عربی

(2)دیوانه

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1390/12/17ساعت 10:35  توسط نادر  | 

فقط برای اینکه بدانید زنده ام و باعرض پوزش

مدتی هست که شب بنده دَمَر می خوابم

گاه    با   درد  سر  و   درد  کمر می خوابم

دیگران  بر  پَر  قو  ,  زیر پتو  ,  با  دلبر

من کنار ریسیور پای  سمر می خوابم

گرچه شب فکرپلیدم همگی شیطانی ست

توبه ام  بر  کف  و  با  رَمیِ جَمَر  می خوابم

از   مدرنیته   به  سنّت   سفری   دارم   من

شب که از دست کتی!پیش قمر می خوابم(1)

.

.

.

این گرانی  چو   مرا   مثل   همه     گا..ده

مدتی هست که شب بنده دَمَر می خوابم


(1)روایتی دیگر
"غیرتم کشت که محبوب جهانی"پس من

ازلجت هم که شده پیش قمر می خوابم

+ نوشته شده در  سه شنبه 1390/12/09ساعت 10:12  توسط نادر  | 

ستایش !  خداوندِ   نوش  آفرین
حمیرا  شکیلا   گوگوش   آفرین

مهستی قمر هایده  مرضیه
ته  قافیه  داریوش   آفرین !

سپاس از  خدا بهر جنس! لطیف
که بر گونه ی چون هلوش  آفرین

خدایی که زن را ظریف و  لطیف
ومردِ  زمختی  به  روش ! آفرین

خداوندِ    بر    صافیِ    چهره ها
زگیل و  لک و خال و جوش آفرین

برای  زنان  تا  که زیبا شوند
تتو و  گریم و و رتوش  آفرین

خداوند طوقچی(1) توی  اصفهان
خداوند   میدان   شوش   آفرین

خداوندِ فردوسی و شهر طوس
خداوندِ    نیمای   یوش   آفرین


خداوندِ   پهپادِ   بی  سر نشین
و قرقاول و کبک و  قوش  آفرین

خدای  وضو  و خداوند  غسل
خداوندِ  حمام  و دوش آفرین

خداوندِ  بر  سقف   حمّام ها
بنایی به  نام  دوپوش  آفرین

خدایی  که  گر گم شود سنگ پا
به حمام ها, لفظ ِ کوش؟   آفرین

خداوندِ  سوراخ  های  خفن
خداوندِ سوراخ  موش  آفرین

برا!  تنگی   حفره های  گشاد
یکی  چیز ! با نام ِ بوش آفرین

خداوندِ   دام    و    خداوندِ   دد
و  در کوه و جنگل  وحوش آفرین

ستایش  هم  او را که در  باکتری
گرم مثبت و هاگ و سوش  آفرین(2)

خدایی که چون دکتری پرده !دوخت
بگفتا    چه   خوبه   روفوش!  آفرین

خداوند در مغز من خرده سنگ
و در  مغز خواننده هوش آفرین

 

(1)نام میدانی در اصفهان
(2)اصطلاحات میکروبیولوژی گرم تلفظش مانند همانکه در کیلوگرم میگوییم
رنگ امیزی میکروبهاست.هاگ حالت مقاوم شده میکروبها و سوش یعنی
گونه یانوع میکروب

+ نوشته شده در  شنبه 1390/11/08ساعت 8:3  توسط نادر  | 

باعرض پوزش از دوستان فقط قصد مزاح و طنز است و شوخی

وقتی زلباسش دو وجب کاسته شد

دل  شاهد آن قله ی  نوخاسته  شد

ما  شیفته ی سبزه ی رویش بودیم

دیدیم  که  سبزه! با گل آراسته شد

       ****************

آنقدر به  من  شیر  ندادی  تو   ننه!

وانقدر تو شیرخشک دادی دو سنه!

شد عقده برای  من که لبهام چنان...

گل _ شیفته  شد برای آن نیم  تنه!

              ************

سی ماه تمام  سینه ! خوردند همه

نوبت  که به  ما  رسید  گفتند  کمه!

آب  از لب و  لوچه مان فرو می ریزد

با دیدن  یک  نیم  تنه  یا   دو  ممه!

         ************

دیگر  به ممه نچسب  مانند  کنه!

کشفی بنما  چو ما تو را جان ننه

ازجزء به کل رسیده  اکنون  داریم

جای دو  ممه  تمام  یک  نیم  تنه

         ***********

"ما فرق ولرم و داغ را می فهیمیم"(1)

چاقیم  که درد  چاق را می فهمیم

هی نیم   تنه  به ما  تعارف   نکنید

ما هم در سبز باغ...را می  فهمیم

(1)مصرع از دریغ خند


شمادوستان نهضت را ادامه دهید...


+ نوشته شده در  شنبه 1390/11/01ساعت 8:8  توسط نادر  | 

شانه هایت را  بیاور  شانه  کم  آورده ام

یک بغل دلواپسی یک سینه غم آورده ام

این که می ریزم به پای تو عزیزم اشک نیست

این همه   "دُّر" از دو   چشمان   ترم  آورده ام

خسته و درمانده ام می جویمت در فالها

هان !  اگر باور نداری قهوه  هم آورده ام

این غبار راه  را  از شانه هایم  پاک   کن

عشق را از جاده ی پرپیچ وخم آورده ام

آرزوی   روزهای   دور    احساس   منی

حکم کن هر جور خواهی متهم آورده ام

بی تومی لرزد دلم آرامشم از من مگیر

این دل  ویرانه  را  از شهر  بم آورده ام

بی  تو  گاهی  فکرهای  غالبا  بد می کنم

حرف   آخر  را   بگویم  بی  تو  کم  آورده ام

+ نوشته شده در  سه شنبه 1390/10/13ساعت 10:59  توسط نادر  | 


فقط برای اینکه بدانید زنده ایم و گرنه...

حالا  که  داری  می روی خوبِ  عزیزم

بگذار  تا   پشت   سرت   آبی   بریزم

آبی  بریزم  تا   تو  برگردی   دوباره

من بی تو ویرانم  پریشانم مریضم!

بعد از تو من می مانم وکلی   گلایه

با قاب عکس ساکتت بر  روی میزم

گفتی که حتی برسرت چتری  نبودم

باران که بند آمد _ نمی آیی  عزیزم؟

حق می دهم حق داری از من  می گریزی

این  روزها  من  از خودم  هم   می گریزم

باور نمی کردم دلت  را   پس    بگیری

نفرین به من لعنت به این دستان لیزم

شرمنده اگرکار قوی نبود

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1390/09/17ساعت 10:29  توسط نادر  | 

کسی که خنده ی او نیز بوی غم می داد
صدای  ریزش  قلبش  صدای  بم  می داد


به روی گونه ی  او  ردّ  اشک  چشمانش
به من نشان رهی پر ز پیچ و خم می داد


مرا  هراس  فنا  بود  و  سیل  بنیان  کن
هوای ابری چشمش که بوی نم می داد


دمی که بغض غریبانه اش رها می کرد
برای  اینکه  بمانم  مرا  قسم  می داد


دهان  پسته  و  آب  انار   دل  خون   بود
دومیوه ای که زِهَر دیده در هَمَم  می داد


غمش به سینه نهان بود  وخنده اش برلب
زنی که خنده ی  او  نیز  بوی  غم می داد

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1390/08/19ساعت 7:20  توسط نادر  | 

اندر حکایت آورده اند که شیخ ما(بَسَّط ا...مَخرَجَه)چون دوران کودکی میگذراند


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه 1390/08/15ساعت 10:3  توسط نادر  | 

چون فصل پاییزی تو هم غمگین و  زردی
شاید  تو  هم   مانند  من  درگیر   دردی


از تب اگرچه گونه هایت لاله گون است
من   از نگاهت یافتم  این را که سردی


کمتر دلم را با نگاهت زیر و  رو  کن
چیزی نمی یابی  ازین ویرانه گردی


گفتم که بارانی ست چشمان من امشب
اینجا      نیا     حتی     اگر     دریا نوردی


اما  تو   آخر   دل  به  دریایم  سپردی
بانو تو هم در عین زن بودن چه مردی


دیشب دوباره شانه هایم بوی نم داشت
احساس  کردم  بار  دیگر    گریه  کردی

+ نوشته شده در  شنبه 1390/06/19ساعت 10:36  توسط نادر  | 

" دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش " :
تا دهانی باز شد ،فرتی نباید کرد توش !



ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه 1390/06/07ساعت 10:41  توسط نادر  | 

همسر من تنبل و بی عار می داند مرا
خویشتن را گل ولیکن خار می داند مرا


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه 1390/05/25ساعت 7:52  توسط نادر  |